Laatste update: 04-02-2012

Stamboom
Roepnaam : Noa
Stamboomnaam : Dazzling Dominiques Dolce-Vita
Geboortedatum : 13 februari 2004
Geboorteplaats : Putten
Eigenschappen :
Houd van actie en zwemmen
Afwachtend naar anderen
Grote mond, maar klein hartje
Echte jager, maakt niet uit wat (konijnen, vogels, poezen enz.)
Lekker rollen in viezigheid
Graver

Noa is dus onze tweede Westie en komt bij heel iemand anders vandaan, want zoals het toen met Joy ging dat was geen fijne ervaring. Inmiddels heel wat bijgeleerd over honden, zijn we intensief op zoek gegaan naar Westiefokkers en hebben er toen uiteindelijk twee benaderd via e-mail met een flink aantal vragen. Lydia (Dazzling Dominiques) kwam daar op alle punten heel goed uit en het "toeval" wilde, dat Roxanne (Noa's moeder) kort daarna loops zou worden en gedekt. Na een uitgebreide kennismaking bij Lydia thuis en met hun honden kwamen we bij haar in aanmerking voor één van de puppies van Roxanne. We waren er erg blij mee, want daarmee ging een grote wens in vervulling. Niet alleen voor ons zelf, maar ook voor Joy, zodat ze later samen zouden zijn.

Tijdens de dracht en na de bevalling van de pups (het waren 4 teefjes), werden we heel vaak op de hoogte gehouden van het wel en wee van moeder en kids (door e-mails met foto's of per telefoon). Op deze manier bij alles betrokken te worden, dat was echt geweldig! Twee dagen na de geboorte mochten we heel even om een hoekje kijken (bij hoge uitzondering), want we waren toen bij Lydia voor de eerste trimafspraak voor Joy. Normaal gesproken laat ze de eerste weken niemand van buiten bij de pups. Toen ze 5 weken waren, zijn we weer bij hun langs geweest en mochten we ze ook vasthouden en met ze kroelen. Wat waren ze al groot geworden! Uiteindelijk heeft Joy tussen week 6 en 7 "besloten" welk pupje bij ons zou gaan horen, met medewerking van Noa zelf. Ze was namelijk de enige van de pups, die steeds weer naar Joy toekwam en natuurlijk ook gekeken of ze qua karakter bij Joy zou passen. Op 10 april mochten we haar mee naar huis nemen. Al met al was het heel mooi om alles van zo dichtbij van begin tot eind mee te mogen maken! Ook na de eerste 8 weken konden we altijd bij haar terecht met onze vragen en stond ze klaar met tips en adviezen met betrekking tot de pups en ook voor Joy.

In het begin moesten ze allebei toch wel even wennen aan elkaar, maar het is gelukkig allemaal goed gekomen. Ook heeft Joy haar status van oudste nooit opgegeven, iets wat we nooit gedacht hadden. Verder was Noa al zo goed als zindelijk met 8 weken, al naar het park en bos geweest en gewend om aan een riempje te lopen! Op 28 augustus kregen we tijdens de door Lydia georganiseerde puppywandeling de stamboompapieren van Noa en hebben ze heerlijk gespeeld en gezwommen met z'n allen.

Ook met Noa heeft René alle cursussen gevolgd (bij dezelfde hondenschool als met Joy) en hij heeft zelfs nog een korte jachtcursus met haar gedaan. Dit allemaal in de hoop, dat ze ook zou gaan luisteren als ze iets "wilds" zou zien en/of ruiken! Helaas is ons dat niet gelukt en om nu hele vervelende situaties te vermijden, mag ze nog maar heel af en toe los (maar zeker niet in het bos)! Best wel jammer, omdat we in december 2005 verhuisd zijn naar Overijssel en dichtbij het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug wonen. Verder heeft René nog twee behendigheidscursussen gevolgd bij een hondenschool in Raalte, maar tijdens de tweede bleek al snel dat mevrouw er niet veel zin meer in had. Een aantal hindernissen weigerde ze ook te doen op het laatst, dus besloten om er mee te stoppen. Het moet tenslotte wel leuk blijven!

      


Oktober 2011

Sinds deze maand is Noa een beetje aan het klungelen. Eerst vaginale problemen (vaginitis), veel likken en een rare metaalachtige geur. Ook Joy en Dana vonden het een apart luchtje! Ze heeft hiervoor verschillende antibiotica kuren gekregen, omdat de eerste twee niet voldoende hielpen. Gelukkig is het nu over, maar we houden het zeker nog heel goed in de gaten. Volgens de dierenarts blijven ze er dan gevoelig voor en kunnen ze er zo weer last van hebben.

Het tweede probleem begon 1 week na de laatste kuur. Ze had ineens bloed in haar ontlasting. Achteraf gezien is het langzaam aan begonnen, want sinds een paar weken had ze soms dagen dat ze s' morgens haar ontlasting niet op kon houden tot 7.30 uur. Dan stond ze tussen 5.30 en 6.30 uur te piepen naast ons bed en moest ze snel achter in de tuin om wat te doen. Ook veel last van borrelgeluiden in haar darmen, de grote behoefte om plantjes/onkruid te eten en veel likken aan van alles. Nadat we wat bloed in haar ontlasting hadden gezien, hebben we het nog kort aangekeken. De ontlasting op zich was toen nog normaal, maar het werd alleen maar erger. Ontlasting in veel etappes, veel sleetje rijden en op het laatst werd het diarree met nog meer bloed. Gelijk een afspraak gemaakt bij onze dierenkliniek en daar konden we een paar uurtjes later al terecht. Ze had geen koorts en hij heeft goed geluisterd naar haar darmen. Vermoedelijk is het laatste deel van haar dikke darm de boosdoener, dus weer een kuur mee en een injectie gehad. Ze krijgt nu even geen vers vlees, maar gekookte kipfilet met rijst en meerdere eetmomenten per dag. We hopen, dat het hierna allemaal over is, want het is zo niks voor Noa. Ze is echt een hond, die eigenlijk nooit wat heeft.

Januari 2012

Inmiddels zijn we weer een paar weken verder en het gaat weer beter met Noa. Wel zijn we nog met haar bij Lucia/Bentcomad geweest voor een check-up en krijgt ze nu homeopatische ondersteuning voor vaginitis en ook weer voor incontinentie. Ze had nl. pas weer een klein plasje achtergelaten na het opstaan. Verder was alles gelukkig goed.

Copyright © 2009 Design-Pure & Simple